Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017

La fille du puisatier (1940)
Η Κόρη του Φρεατωρύχου



Σενάριο - Σκηνοθεσία: Marcel Pagnol
Είδος: Comedy, Drama, Romance
Διάρκεια: 170 λεπτά
Με τους:
Raimu: Pascal Amoretti - Fernandel: Félipe Rambert
Josette Day: Patricia Amoretti - Line Noro: Marie Mazel
Georges Grey: Jacques Mazel - Fernand Charpin: André Mazel
Clairette: Amanda Amoretti
Ελληνικοί υπότιτλοι μεταφρασμένοι
από τα Γαλλικά από εμένα



Σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός της ταινίας αυτής είνα  ο Marcel Pagnol. Ασχολείται με το θέμα που τον απασχόλησε και σε προηγούμενες ταινίες του. Την σχέση μεταξύ πατέρα και κόρης, την ντροπή μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης, την ρήξη μέσα στην οικογένεια, αλλά και την συμφιλίωση που επέρχεται στο τέλος μετά την ευτυχή διευθέτηση των προβλημάτων.
Ένα από τα χαρακτηριστικά της ταινίας είναι η συμμέτοχη του Fernandel, ο οποίος δεν ήταν ακόμα διεθνώς γνωστός, μια και οι ρόλοι του ως Don Camilo ακλούθησαν αργότερα. Εδώ υποδύεται έναν καλοκάγαθο, έντιμο και εργατικό νεαρό.
Εδώ ήταν και η τελευταία συμμετοχή του διάσημου για την εποχή Raimu, μια και πέθανε πρόωρα, το 1946.
Η συγκεκριμένη ταινία δεν μπορούμε να πούμε πως είναι η σπουδαιότερη του Marcel Pagnol, αλλά έχει ιστορική σημασία μια και τα γυρίσματά της άρχισαν λίγο πριν την κατάρρευση του Γαλλικού μετώπου κατά τον β' παγκόσμιο πόλεμο, και τέλειωσαν αμέσως μετά την κατάκτηση της Γαλλίας από την ναζιστική Γερμανία.
Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν τον Μάιο του 1940. Ανεστάλησαν τον Ιούνιο υπό το βάρος την κατάρρευσης του μετώπου, και συνεχίστηκαν τον Αύγουστο, μετά την οριστική ήτα της Γαλλίας και τον σχηματισμό της κυβέρνησης του Vichy.



Όλο το καστ ήταν διαθέσιμο, εκτός από τηνBetty Daussmond στο ρόλο της Marie Mazel, όπου την αντικατέστησε η Line Noro.
Ο Pagnol έκανε μερικές αλλαγές στο σενάριο της ταινίας, που η σπουδαιότερη είναι η προσθήκη όπου που οι πρωταγωνιστές της ταινίας, μαζί με αρκετούς άλλους πολίτες, ακούν την δραματική ραδιοφωνική ανακοίνωση της 17ης Ιουνίου 1940, του Philippe Pétain, που αναγγέλλει την ανακωχή που ουσιαστικά αναγκάστηκε η Γαλλία, δηλαδή την ήτα της. Αυτή η σκηνή που αποτυπώνει τα αισθήματα του Γαλλικού έθνους λόγο της ήττας, αφαιρέθηκε από την ταινία μετά την απελευθέρωση, όμως ξαναμπήκε αργότερα μετά μια αποκατάσταση.
Μπορεί η ταινία να θεωρείται ότι έχει αδικαιολόγητα μεγάλη διάρκεια, ή ότι το happy end μας παραπέμπει σε σημερινές χολιγουντιανές "ταινίες για όλη την οικογένεια", δεν παύει όμως να είναι δείγμα της ικανότητας του Pagnol, στην περιγραφή και κατανόηση της ανθρώπινης φύσης.


http://www.easybytez.com/d6dte0y626is/La Fille du puisatier   1940.part1.rar.html
http://www.easybytez.com/7kfvsbo1k31l/La Fille du puisatier   1940.part2.rar.html
http://www.easybytez.com/njmlhj2ttaip/La Fille du puisatier   1940.part3.rar.html
http://www.easybytez.com/cbspl8m7c5ey/La Fille du puisatier   1940.part4.rar.html
http://www.easybytez.com/19ufkpkyivx5/La Fille du puisatier   1940.part5.rar.html
http://www.easybytez.com/it6twlx6ihdu/La Fille du puisatier   1940.part6.rar.html

 Και όσοι ενδιαφέρονται μόνο για τους υπότιτλους, εδώ:






Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

Marius 1931 - Fanny (1932) - Cesar 1936

Marius 1931 - Fanny (1932) - Cesar 1936
Η τριλογία του MARCELL PAGNOL 











1. Μάριος (1931)
Σκηνοθέτης: Alexandre Korda
Συγγραφέας: Marcel Pagnol
Διάρκεια:  2 ώρες και 10 λεπτά

2. Φανή 1932)
Σκηνοθέτης: Marc Allégret
Συγγραφέας: Marcel Pagnol
Διάρκεια: 2 ώρες και 20 λεπτά

3. Σεζάρ (1936)
Σκηνοθέτης: Marcel Pagnol
Συγγραφέας Marcel Pagnol
Διάρκεια: 2 ώρες και 48 λεπτά

Είδος ταινιών: Comedy, Drama, Romance

Πρωταγωνιστούν:
Pierre Fresnay ως Marius
Orane Demazis ως Fanny
Raimu ως César Olivier
Alida Rouffe ως Honorine Cabanis
Fernand Charpin ως Honoré Panisse

Ήμουν μαθητής του δημοτικού όταν ενώ έκανα τα μαθήματά μου, (που λέει ο λόγος), άκουγα την εκπομπή "Το Θέατρο στο Ραδιόφωνο". Δεν υπήρχε βέβαια τότε τηλεόραση και ακούγαμε τακτικά θεατρικά έργα παιγμένα στο ραδιόφωνο. Παιζόταν η τριλογία του Marcel Pagnol, "Μάριος-Φανή-Καίσαρας¨". Φυσικά σε τρεις συνεχόμενες εβδομάδες. Τους βασικούς ρόλους, αν θυμάμαι καλά, κρατούσαν οι Λιάκος Χριστογιαννόπουλος και Χριστόφορος Νέζερ. Αν και μικρό παιδί, η υπόθεση έμεινε βαθειά χαραγμένη στη μνήμη μου, τόσο, που ακόμα και όταν το 1961 παρακολούθησα στον κινηματογράφο μια διασκευή της τριλογίας, δεν έμεινα ικανοποιημένος. Πρόκειται για τη ταινία του Joshua Logan, "Fanny". Οι τρεις ταινίες συμπτιχθεί σε μία, διάρκειας 133 λεπτών. Το νόημα των δύο πρώτων ταινιών μπορούμε να πούμε ότι παρουσιάζεται αναλλοίωτο. Η Τρίτη όμως ξεφεύγει αρκετά από το πρωτότυπο θεατρικό έργο.


Για τον Marcel Pagnol να πούμε τα εξής. Είναι πολυγραφότατος, όχι μονο θεατρικών έργων στην αρχή, αλλά αργότερα και κινηματογραφικών σεναρίων. Έχει ακόμα σκηνοθετήσει και αρκετές ταινίες του. Έχει βραβευτεί με "Νόμπελ"  και έχει εκλεγεί μέλος της Γαλλικής ακαδημίας. Σε αρκετές ταινίες του έχω μεταφράσει τους υπότιτλους και τις έχω παρουσιάσει σε αυτό το μπλοκ. Το ίδιο έκανα και για τις τρεις αυτές ταινίες του. Να σημειώσω όμως το εξής: Στο διαδίκτυο υπάρχουν Ελληνικοί υπότιτλοι για τις δύο πρώτες ταινίες μεταφρασμένοι από τον "Μάνο", που σίγουρα μετέφρασε τους Αγγλικούς υπότιτλους των ταινιών. Να επισημάνω όμως ότι γενικά Αγγλικοί υπότιτλοι Γαλλικών ταινιών έχουν τα χάλια τους! Παρά λοιπόν την φιλότιμη προσπάθεια του κάθε μεταφραστή, αν μεταφράζει από τα Αγγλικά, θα μεταφράσει τις Αγγλικές αρλούμπες! Ο θεατής λοιπόν που γνωρίζει έστω στοιχειωδώς τα Γαλλικά, θα ψαρώσει όταν άλλα θα ακούει και άλλα θα διαβάζει. Έκατσα λοιπόν και μετέφρασα από τα Γαλλικά τους υπότιτλους και των τριών ταινιών.


            Ο Marcel Pagnol γεννήθηκε στην Μασσαλία. Έτσι τα έργα αυτά που περιγράφουν τη ζωή απλών ανθρώπων στο λιμάνι και την γύρο περιοχή της Μασσαλίας, μπορούμε να πούμε ότι αυτούς έγραψε ως ένα φόρο τιμής προς την ιδιαίτερη πατρίδα του. Κεντρικοί ήρωες των έργων είναι ο Μάριος και η Φανή. Ο πατέρας του Μάριου, ο Σεζάρ, έχει ένα καφέ-μπαρ στην προβλήτα του λιμανιού. Εκεί στο κατάστημα αυτό ο Μάριος εργάζεται ως σερβιτόρος. Έξω από το κατάστημα, η νεαρή Φανή έχει μία πάγκα όπου πουλά διάφορα όστρακα. Οι νέοι είναι φίλοι από μικρά παιδιά, και ο Μάριος συχνά βγαίνει έξω από το μαγαζί και τα λένε. Είναι επόμενο να αναπτυχθεί ένα ειδύλλιο μεταξύ τους. Ειδύλλιο το οποίο για να ευοδωθεί, θα περάσουν είκοσι χρόνια!
            Δεν θα ήθελα να επεκταθώ περισσότερο στην περιγραφή των σεναρίων, μια και δεν θα ήθελα να μαρτυρίσω κάτι παραπάνω σε αυτούς που έχουν την πρόθεση να τα δουν τα έργα. Νε σημειώσω μόνο ακόμα ότι μάνο τα δύο πρώτα, (Μάριος, Φανή), τα έγραψε ο Pagnol για το θέατρο, όπου μετά τα δις=κεύασε για τον κινηματογράφο. Αντίθετα, το τελευταίο έργο, (Σεζάρ), το έγραψε κατευθείαν ως σενάριο κινηματογραφικόυ έργου.



 Μάριος
http://www.easybytez.com/m3v62o2w1rld/Marius (1931).part1.rar.html
http://www.easybytez.com/a2pg43ts4e54/Marius (1931).part2.rar.html
http://www.easybytez.com/zv81rf3pcr6z/Marius (1931).part3.rar.html
http://www.easybytez.com/2e6ee7cczrjf/Marius (1931).part4.rar.html
http://www.easybytez.com/ia8btpqy0yw4/Marius (1931).part5.rar.html
Φανή
http://www.easybytez.com/t9u8x3guvr38/Fanny (1932).part1.rar.html
http://www.easybytez.com/yaptmhd61zgz/Fanny (1932).part2.rar.html
http://www.easybytez.com/609k0flf0r8m/Fanny (1932).part3.rar.html
http://www.easybytez.com/5a6huys0ehor/Fanny (1932).part4.rar.html
http://www.easybytez.com/rhkriy1it8d5/Fanny (1932).part5.rar.html

Σεζάρ
http://www.easybytez.com/vldzkgkreodv/Cesar 1936.part3.rar.html

Όσοι ενδιαφέρονται μόνο για τους υπότιτλους αυτών των ταινιών, Θα τους βρούνε εδώ:

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

The Trap (1966)

The Trap (1966)
Η Παγίδα



Σκηνοθέτης: Sidney Hayers Συγγραφέας: David D. Osborn
Παίζουν:
Rita Tushingham ως Eve - Oliver Reed ως La Bete
Rex Sevenoaks ως έμπορος - Barbara Chilcott ως γυναίκα εμπόρου
Linda Goranson ως κόρη εμπόρου - Reg McReynolds      ως καπετάνιος
Είδος: dventure, Drama, Romance – Διάρκεια: 106 λεπτά
Format 16:9
Ελληνικοί υπότιτλοι μεταφρασμένοι και συγχρονισμένοι από εμένα

Γενικά οι Ταινίες γυρισμένες στον Καναδά, έχουν το προτέρημα να μας παρουσιάζουν τα υπέροχα Καναδικά τοπία. Όταν όμως πρωτοπαρουσιάστηκε το DVD αυτής της ταινίας, είχε το μειονέκτημα η εταιρία που το κυκλοφόρησε στην Ελλάδα να μας το προσφέρει πετσοκομμένο σε format 4:3, στερώντας μας σημαντικά από την απόλαυση του απέριττου Καναδικού τοπίου. Το ίδιο συνέβει και στην τηλεόραση, όποτε το παρουσίασε η ΕΡΤ. Αυτό με απασχολούσε χρόνια, ώσπου έψαξα και βρήκα την ταινία αυτούσια, (16:9), ξαναυγχρόνισα τους υπότιτλους και σας την ξαναπαρουσιάζω.
Κατά τα άλλα ισχύει η αρχική μου παρουσίαση.


Σας έχω παρουσιάσει την Rita Tushingham στην πρώτη της ταινία: Γεύση από Μέλι.
Τώρα να σας την παρουσιάσω και στην καλλίτερη της - κατά τη γνώμη μου - ερμηνεία της.
Πρόκειται για την Βρετανική ταινία του 1966 "The Trap", που γυρίστηκε στην μαγευτική British Columbia του Καναδά.
Μεταφερόμαστε στο χωριό μιας απομονωμένης παρόχθιας περιοχής όπου το πλοίο την επισκέπτεται μία φορά το χρόνο! Το χωριό ζει από το εμπόριο γούνας. Τις γούνες τις φέρνουν παγιδευτές που ζουν σε πρωτόγονες και άγριες συνθήκες στα δάση. Το κυριότερο πρόβλημά τους που είναι η ανεύρεση συντρόφου, αναλαμβάνει να τους το λύσει με το αζημίωτο ο καπετάνιος του πλοίου. Τους προμηθεύει με φυλακισμένες γυναίκες οι οποίες αμνηστεύονται αν δεχθούν να παντρευτούν άγνωστο τους κυνηγό - παγιδευτή και να εγκατασταθούν στην ερημιά. Πρέπει μόνο οι άνδρες αυτοί να πληρώσουν την εξαγορά της φυλακής και μια αλμυρή αμοιβή στον καπετάνιο.
Την Rita Tushingham την αποκαλέσανε γοητευτικό ασχημόπαπο στις προηγούμενες ερμηνείες της. Εδώ όμως που παριστάνει μία κοπέλα που έχει χάσει την ομιλία της από παιδάκι, όταν μπροστά στα μάτια της ινδιάνοι σκότωσαν τους γονείς της, είναι μία γοητευτική σιωπηλή κούκλα. Έτσι την αποκαλεί ο καπετάνιος. Ζει ως ψυχοκόρη στο σπίτι ενός εμπόρου. Αυτός είναι καλόψυχος αλλά άβουλος που άγεται και φέρεται από την φιλόδοξη γυναίκα του. Αυτή θα φθάσει στο σημείο για να πατσίσει ένα χρέος που έχουνε σε έναν ημιάγριο γαλλοκαναδό παγιδευτή, τον Ζαν Λα Μπετ, (Στα γαλλικά σημαίνει: Γιάννης το κτήνος), να του πουλήσει την μουγκή ορφανή. Αυτός την παίρνει με τη βία στα βουνά, στην καλύβα του.

Εκπληκτική η ερμηνεία της Rita Tushingham, που χωρίς να αρθρώνει λέξη – μουγκή γαρ – ούτε καν χειρονομίες με τα χέρια της, με τις εκφράσεις και μόνο του προσώπου της να σου δίνει την εντύπωση ότι μιλά για τα πάντα. Καταπληκτικός ο Oliver Reed στο ρόλο του πρωτόγονου κυνηγού-παγιδευτή. Ίσως ένας από τους καλλίτερους ρόλους της καριέρας του.



Οι υπότιτλοι με δυσκόλεψαν αρκετά, διότι οι μόνοι που υκλοφορούσαν ήταν ισπανικοί και ουγγαρέζικοι. Εγώ δεν κατέχω καμία από τις δύο γλώσσες. Χρησιμοποίησα λοιπόν τους ισπανικούς ως οδηγό και ακούγοντας φράση-φράση τα αγγλικά, έκανα την μετάφραση. Να που βελτιώθηκα στα αγγλικά τώρα στα γεράματα!



http://www.easybytez.com/e7p1d6htso7h/The Trap (1966).part1.rar.html

http://www.easybytez.com/egw9t4lht9s1/The Trap (1966).part2.rar.html
http://www.easybytez.com/hburiql9diqb/The Trap (1966).part3.rar.html
http://www.easybytez.com/jz4pow5peeas/The Trap (1966).part4.rar.html
http://www.easybytez.com/8p3a95zo62fu/The Trap (1966).part5.rar.html
http://www.easybytez.com/8wcl7qgif6yw/The Trap (1966).part6.rar.html


Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

Fanny (1961)

Fanny (1961)
Φανή



Σκηνοθέτης: Joshua Logan
Συγγραφείς σεναρίου: S.N. Behrman (play), Joshua Logan
Διασκευή της τριλογίας του Marcel Pagnol: Φανή, Μάριος Καίσαρας.
Είδος: Comedy, Drama – Διάρκεια: 133 λεπτά.
Ελληνικοί υπότιτλοι εξαιρετικά μεταφρασμένοι από: mousias

            Την τριλογία του Marcel Pagnol: "Φανή, Μάριος Καίσαρας", την είχα προτακούσει από την εκπομπή "Το θέατρο στο Ραδιόφωνο", την δεκαετία του 50, μαθητής του δημοτικού τότε. Σαν τριλογία, μετεδόθη σε τρεις εβδομαδιαίες συνέχειες. Παρά το νεαρό της ηλικίας μου με είχε συναρπάσει, έτσι όταν παίχτηκε η διασκευή της το 1961, έσπευσα να την δω. Με ικανοποίησε αρκετά, άλλα όχι όσο περίμενα, και είναι φυσικό. Ακούγοντας το ραδιόφωνο, η φαντασία σου καλπάζει, ενώ βλέποντας την εικόνα, παγιδεύεσαι σε αυτά που σκοπεύει να σου παρουσιάσει ο σκηνοθέτης.

Τέλος πάντων. Ορίστε η συνοπτική περιγραφή του διασκευασμένου έργου:

Ο Σεζάρ είναι ένας ιδιοκτήτης μπαρ στη Μασσαλία στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Ο 19χρονος γιος του Μάριος εργάζεται στο μπαρ του πατέρα του, αλλά δεν θέλει τίποτα άλλο παρά να φύγει στη θάλασσα και να αφήσει πίσω του τη βαρετή ζωή. Το μόνο που τον κρατά πίσω είναι η Φανή, ένα 18χρονο κορίτσι με το οποίο μεγάλωσαν μαζί.


Η Φανή εργάζεται με την μητέρα της και πουλάνε ψάρια σε έναν πάγκο στη προκυμαία. Η Φάνη είναι ερωτευμένη από πάντα με τον Μάριο και τον φλερτάρει, αλλά ο Μάριος πάντα την απορρίπτει.  Η Φανή προσκαλεί τον Μάριο στον Κυριακάτικο χορό, αλλά αυτός την απορρίπτει και πάλι. Αυτή δεν γνωρίζει ότι ο Μάριος σχεδιάζει να φύγει την επόμενη μέρα, έχοντας μυστικά υπογράψει ως ναυτικός σε μια επιστημονική αποστολή που ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο, κατόπιν ενθάρρυνσης του φίλου του, γνωστού ως "Ναύαρχος" Η Φανή νοιώθει ενοχλημένη και φεύγει. Εν τω μεταξύ, ο ηλικιωμένος αλλά πλούσιος έμπορος Panisse (Maurice Chevalier) ζητά να συναντηθεί με τη μητέρα της Φανής, Honorine (Georgette Anys). Αυτή πιστεύει ότι ο Panisse θέλει να την ζητήσει σε γάμο. Προς έκπληξή της αυτός της ζητά να παντρευτεί την Φανή, παρόλο που ξέρει ότι αυτή αγαπάει κάποιον άλλο. Αν και απογοητευμένη η Honorine, δεν αντιτίθεται, καθώς ο Panisse είναι πολύ πλούσιος.


            Η Φανή λέει στον Μάριο ότι απέρριψε την πρόταση του Panisse επειδή τον αγαπά και είναι πρόθυμη να τον  περιμένει μέχρι να επιστρέψει. Αυτός της λέει ότι θα φύγει για πέντε χρόνια και να τον ξεχάσει. Παραδέχονται ότι αγαπιούνται και πάνε στο σπίτι της το οποίο είναι άδειο διότι η μητέρα της λείπει.
            Το επόμενο πρωί, η Honorine τσακώνει την Φανή και τον Μάριο στο κρεβάτι. Αυτή και ο Σεζάρ αρχίζουν να σχεδιάζουν το γάμο των παιδιών τους, αλλά η Φανή παροτρύνει τον Μάριο να φύγει, λέγοντάς, του ότι θα προτιμούσε να παντρευτεί έναν πλούσιο άνθρωπο σαν τον Panisse. Αλλά, στην πραγματικότητα φοβάται ότι στο τέλος θα την μισούσε που του στέρησε τη μεγάλη ευκαιρία να ταξιδέψει.
            Περίπου δύο μήνες μετά την αναχώρηση του Μάριου, η Φανή ανακαλύπτει ότι είναι έγκυος και περιμένει το παιδί του. Ανακοινώνει στον Panisse τα νέα. Αυτός είναι χαρούμενος με τα νέα και δηλώνει ευτυχής που θα αποκτήσει κληρονόμο. Παντρεύονται, η Φανή γεννά ένα αγόρι στο οποίο ο Σεζάρ γίνεται νονός του. Ο Σεζάρ γνωρίζει τον πραγματικό πατέρα του μωρού. Συνεννοείται λοιπόν με τον Panisse να δώσουν στο μωρό το όνομα: Σεζάριο Μάριο Πανίς.


            Στα πρώτα γενέθλια του Σεζάριο, ο Panisse αναχωρεί με το τρένο για το Παρίσι, για επιχειρηματικούς λόγους, και κατά την απουσία του ο Μάριος επιστρέφει για μια σύντομη άδεια. Επισκέπτεται την Φανή και όταν μαθαίνει πως το παιδί της είναι δικό του, της εξηγεί πως κατάλαβε ότι αυτή του είπε ψέματα για να μην σταθεί αυτή εμπόδιο στο να μην πραγματοποιήσει τα όνειρά του. Της δηλώνει ότι τη θέλει πίσω, αλλά εκείνη την στιγμή μπαίνει ο Σεζάρ μέσα, προτού υπάρξει καμία άλλη εξέλιξη. Ο Panisse επιστρέφει σπίτι και λέει ότι δεν θα προσπαθήσει να εμποδίσει την Φανή  να φύγει με τον Μάριο, αλλά να μην πάρει το παιδί μαζί της, γνωρίζοντας ότι η Φανή δεν θα φύγει χωρίς το παιδί της.
            Ο Μάριος της λέει ότι την θέλει πίσω, αλλά αυτή του δηλώνει ότι δεν πρόκειται να φύγει, αφήνοντας το παιδί τους στον Panisse. Ο Σεζάρ αναφέρει στον γιο του ότι καλός πατέρας είναι αυτός που αγαπάει το παιδί, και ο Panisse το αγαπάει πραγματικά. Έτσι ο Μάριος φεύγει χωρίς την Φανή και το παιδί.
Μετά δέκα χρόνια ο Σεζάριο γιορτάζει τα γενέθλιά του. Κάνοντας βόλτα στη θάλασσα με την μητέρα της Φανής, συναντιέται με τον φίλο του Μάριου τον "Ναύαρχο". Αυτός τον πηγαίνει ιστιοπλοΐα και φροντίζει να συναντηθούν με τον Μάριο. Ο Μάριος που εργάζεται τώρα σε ένα γκαράζ, χαίρεται που συναντά το γιο του. Όταν όμως πληροφορούν τον Panisse ότι το αγόρι εξαφανίστηκε, απάνω στην ταραχή του παθαίνει ένα ατύχημα και τον μεταφέρουν στο δωμάτιό του. Όταν η Φανή βρίσκει τον Σεζάριο με τον πατέρα του, συγκλονίζεται. Του ανακοινώνει ότι ο Panisse πεθαίνει, και ο Μάριος τρέχει στο σπίτι του ετοιμοθάνατου Panisse.
             Όταν φθάνουν σπίτι, ο Panisse ζητά από τον Σεζάριο να κάτσει δίπλα του, μα ο Σεζάριο θέλει να καλέσει τον Μάριο στο πάρτι γενεθλίων του. Η Φανή βγαίνει στην είσοδο και μπαίνει στη συζήτηση του Σεζάρ με τον Μάριο. Ο Μάριος εκφράζει την πικρία του και σχεδιάζει να φύγει την επαύριον για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Φανή εξηγεί στον Μάριο ότι δεν του είπε τίποτε γα το μωρό, διότι την ημέρα που ήταν να μπαρκάρει, ήλπιζε ότι αυτός την τελευταία στιγμή θα μετάνιωνε και θα γύριζε πίσω. Όταν αυτό δεν έγινε αυτή θύμωσε.
Η Φανή επιστρέφει στον Panisse, και αυτός ενώ πεθαίνει της υπαγορεύει μια επιτολή προς τον Μάριο με την οποία του ζητά να παντρευτεί την γυναίκα του μετά τον θάνατό του, και να είναι ο πατέρας του Σεζάριο. Η μόνη του απαίτηση είναι ο Σεζάριο να κρατήσει το επώνυμο του Panisse.





Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

Sunday in New York (1963)

Sunday in New York (1963)
Κυριακή στη Νέα Υόρκη



Σκηνοθέτης: Peter Tewksbury – Σενάριο: Norman Krasna
Παίζουν:
Jane Fonda: Eileen Tyler - Rod Taylor: Mike Mitchell
Cliff Robertson: Adam Tyler - Robert Culp: Russ Wilson
Jo Morrow: Mona Harris
Διάρκεια: 105 λεπτά- Είδος Comedy, Romance
Ελληνικοί υπότιτλοι: Γιάννης από Ανάβυσσο

Αυτή είναι μία από τις πρώτες ταινίες που γύρισε η Jane Fonda, και φάνηκε αμέσως ότι η κοπέλα θα έχει μια λαμπρή καριέρα. Η υπόθεση του έργου περιστρέφεται γύρω από προβληματισμούς της τότε εποχής, οι οποίοι σήμερα θεωρούνται ξεπερασμένοι. Συγκεκριμένα αφορά το πρόβλημα του αν τα κορίτσια που έχουν δεσμό, επιτρέπεται να ενδώσουν στις απαιτήσεις του αγοριού τους, και να προχωρήσουν σε ολοκληρωμένες σεξουαλικές σχέσεις, ή να περιμένουν τον γάμο πρώτα.


Τελικά είναι φανερό ότι ο συγγραφέας Norman Krasna, μάλλον είναι υπέρ του να παραμένουν το κορίτσια ενάρετα και… αμόλυντα μέχρι το γάμο τους! Αλλά μιλάμε για διαφορετική εποχή. Ακόμα και διάσημοι σεξολόγο-παιδαγωγοί, δεν έπαιρναν σαφή θέση στο θέμα αυτό, και έλεγαν ότι επαφίεται στην κουλτούρα και την διαπαιδαγώγηση των ενδιαφερομένων. Πάντως ανεξάρτητα από το κεντρικό νόημα της υπόθεσης, το έργο δεν παύει να είναι μια ευχάριστη κομεντί, με αρκετό σασπένς και γέλιο με τις διάφορες παρεξηγήσεις που συμβαίνουν.


Στο πλευρό της Jane Fonda παίζει ο μακαρίτης, αγαπημένος πρωταγωνιστής του Hitchcock, o Rod Taylor. ( Τα πουλιά).



Το έργο Γνώρισε επιτυχία και στην Ελλάδα, αλλά στο θέατρο. Συγκεκριμένα ανέβηκε από την θίασο της Αλίκης Βουγιουκλάκη, με πρωταγωνίστρια την ίδια, καθώς και τους Γιώργο Πάντζα και Κώστα Βουτσά. Μάλιστα παίχτηκε και στο ραδιόφωνο, απ΄ όπου και το είχα ακούσει. Εκείνα τα χρόνια, μια και δεν υπήρχε τηλεόραση, ακούγαμε συχνά από το ραδιόφωνο θεατρικά έργα.


 Για τους υπότιτλους να σας πω ότι δεν υπάρχουν στο διαδίκτυο σε καμία από τις γλώσσες. που κατέχω. Ισπανικά, Πορτογαλικά, Σέρβικα και φιλανδικά μόνο. Τράβηξα λοιπόν. κουπί, για να καταφέρω να τους συντάξω στην Ελληνική γλώσσα. Μην έχετε λοιπόν υπερβολικές απαιτήσεις για την ολόσωστη απόδοσή τους.

http://www.easybytez.com/nihl0q2o42ov/Sunday in New York (1963).part1.rar.html
http://www.easybytez.com/anxmmidfcwz8/Sunday in New York (1963).part3.rar.html
http://www.easybytez.com/anxmmidfcwz8/Sunday in New York (1963).part3.rar.html
http://www.easybytez.com/3kptk9gmtvff/Sunday in New York (1963).part4.rar.html
http://www.easybytez.com/hgtiw1vtr448/Sunday in New York (1963).part5.rar.html
http://www.easybytez.com/nz1qq3zt1gz7/Sunday in New York (1963).part6.rar.html
http://www.easybytez.com/b610birks5hm/Sunday in New York (1963).part7.rar.html






Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

Wonder Man (1945)

Wonder Man (1945)
Δύο φορές την ίδια αγάπη


Σκηνοθεσία: H. Bruce Humberstone
Συγγραφείς: Don Hartman , Melville Shavelson
Παίζουν: Danny Kaye, Virginia Mayo, Vera-Ellen
Είδος: Comedy, Fantasy, MusicalΔιάρκεια: 1 ώρα και 38 λεπτά.
Ελληνικοί υπότιτλοι μεταφρασμένε από εμένα.

Το «Wonder Man» είναι μία μουσική ταινία του 1945 με πρωταγωνιστή τον Danny Kaye και Virginia Mayo. Βασίζεται σε σύντομη ιστορία του Arthur Sheekman, προσαρμοσμένη για την οθόνη από το τους συγγραφείς Jack Jevne και Eddie Moran, με παραγωγό τον Samuel Goldwyn, και σκηνοθεσία από τον H. Bruce Humberstone. Η Mary Grant σχεδίασε τα κοστούμια της ταινίας.
Πλοκή
Ο Danny Kaye παίζει δύο ρόλους. Παίζει και τα δύο δίδυμα ομοζυγωτικά αδέλφια, που μοιάζουν σαν δύο σταγόνες νερό. Στον χαρακτήρα όμως είναι εντελώς διαφορετικοί. Ο Buster Dingle, που εμφανίζεται με το καλλιτεχνικό ψευδόνημο: «Buzzy Bellew», είναι μια δυνατή ταλαντούχα προσωπικότητα που εμφανίζεται στο καμπαρέ «Πελεκάνος», όπου χορεύει, τραγουδά και με τις κωμικές του ατάκες ξεσηκώνει τους θεατές. Αντίθετα, ο Edwin Dingle είναι ένας φιλομαθής, ήσυχος βιβλιοφάγος και γράφει ένα βιβλίο ιστορίας. Τα δύο αδέλφια δεν έχουν δει ο ένας τον άλλο για χρόνια.
Ο Buster γίνεται μάρτυρας σε ένα φόνο που διέπραξε ο αρχιγκάνγκστερ "Ten Grand Jackson " (Steve Cochran), και δολοφονείται ο ίδιος αμέσως, για να μη καταθέσει ως μάρτυρας στο δικαστήριο. Έρχεται πίσω όμως σαν φάντασμα, καλώντας τον αδελφό του για να βοηθήσει να φέρει τον δολοφόνο στη δικαιοσύνη. Ως αποτέλεσμα, ο ντροπαλός Edwin πρέπει να εμφανιστής σαν να είναι ο αδελφός του ο Buster και να καταθέσει στο δικαστήριο.
Εν τω μεταξύ, για να μην γίνει γνωστός ο θάνατος του Buster, πρέπει να τον αντικαθιστά και στους ρόλους που εμφανίζεται στο κέντρο «Πελεκάνος». Ο Edwin δεν έχει τις καλλιτεχνικές ικανότητες του αδελφού του, γι αυτό το φάντασμα του Buster εισέρχεται στο σώμα του Edwin, και παίζει ο ίδιος τους ρόλους του με αποτέλεσμα να συμβαίνουν διάφορα εξωφρενικά αποτελέσματα.
Η ταινία βραβεύτηκε με το Όσκαρ για τα καλύτερα Ειδικά Εφέ, το 1946. Βέβαια με τα σημερινά τεχνολογικά δεδομένα, τα βραβευμένα «εφέ» δείχνουν πολύ παιδαριώδη, αλλά οι καιροί έχουν αλλάξει.
Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το DVD της ταινίας που πρέπει να είναι μεταφορά της από βιντεοκασέτα, γι αυτό και οι υπότιτλοι είναι καμένοι επάνω της. Υπότιτλοι προβληματικοί, ελλείπεις, με λάθος συγχρονισμό και μεταφράσεις. Έπρεπες λοιπόν να μεταφράσω τους υπότιτλους από την αρχή. Στο διαδίκτυο όμως υπάρχουν μόνο Πορτογαλικοί και Σέρβικου υπότιτλοι. Η δουλειά λοιπόν δεν ήταν καθόλου εύκολη κα με ταλαιπώρησε κάμποσες μέρες. Τελικά πιστεύω κάτι να κατάφερα.





Τρίτη, 11 Απριλίου 2017

Chitty Chitty Bang Bang (1968)

Chitty Chitty Bang Bang (1968)



Σκηνοθέτης: Ken Hughes-  Συγγραφείς: Ian Fleming, Roald Dahl
Παίζουν: Dick Van Dyke = Caractacus Potts
Sally Ann Howes = Truly Scrumptious
Lionel Jeffries = Πάππους του Potts
Gert Fröbe = Βαρώνος Bomburst
Anna Quayle = Βαρονέσα Bomburst
Benny Hill = Παιχνιδοποιός
Είδος: Adventure, Family, Fantasy Διάρκεια: 2 ώρες και 24 λεπτά.
Ελληνικοί υπότιτλοι: Α. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥ ΛΟΥ, Α. ΒΕΛΙΩΤΟΥ
τους οποίους συγχρόνισα γραμμή γραμμή και τους πλήρωσα.


Παρουσίαση και κριτική από το Cine.gr:

Η μαγική πένα του IAN FLEMING είναι αυτή που το 1968 δημιουργεί ένα μαγικό παραμύθι για παιδιά, μια διαχρονική ιστορία για εφήβους και μια ταινία με πολλά παιδαγωγικά μηνύματα για τους μεγάλους. Ο δημιουργός του μοναδικού μυστικού πράκτορα της Αγγλίας, του γνωστού James Bond, δημιουργεί αυτή τη φορά έναν άλλου είδους Bond, μόνο που τώρα ο ήρωας του IAN άλλοτε πετάει και άλλοτε κολυμπάει με ένα αμάξι και προσπαθεί να σώσει τα μέλη της οικογένειας του.

Ο Ian Fleming μοναδικός στο είδος του, συνεργάζεται με τον KEN HUGHES – σκηνοθέτης με γνωστές ταινίες στο ενεργητικό του όπως το Casino Royale (1967)και το Cromwell (1970), και τους μουσικούς-στιχουργούς RICHARD M. SHERMAN και ROBERT B. SHERMAN (πρώτη φορά γράφουν τραγούδια για ταινία που δεν είναι Disney) και κερδίζουν τις εντυπώσεις. Τραγούδια όπως το «tooth sweet», το «I have you two», το «chitty chitty bang bang», το «what you will see» και το νανούρισμα, μεταφέρουν το κοινό στον συναισθηματικό κόσμο της ταινίας και αγγίζουν ευαίσθητες χορδές.


Ο Caractacus Potts, εφευρέτης στο επάγγελμα, ζει με τα δυο του παιδιά και τον παππού τoyς (LIONEL JEFFRIES), ακόμα δεν καταλάβαμε πως καταφέρνει να ενσαρκώνει τον παππού αφού είναι ένα χρόνο μικρότερος ηλικιακά από τον Van Dyke, κάπου στην Αγγλία. Δουλεύει στον ανεμόμυλο- εργαστήρι του και κάνει τα πάντα για τα παιδιά του. Αυτή της η λέξη « τα πάντα» έχει διαφορετική έννοια γι αυτόν και διαφορετική για την Truly Scrumptious που τον ενημερώνει για το γεγονός ότι τα παιδιά του δεν πηγαίνουν στο σχολείο. Η γνωριμία της είναι η αρχή τoyς τρυφερού ειδυλλίου που ξεδιπλώνεται σε μια ακρογιαλιά. Τότε αρχίζει και το παραμύθι. Όλοι μαζί ταξιδεύουν με το νεοαποκτηθέν αυτοκίνητο, τo τσίτι τσίτι μπανγκ μπανγκ στην Βουλχυδαιοχώρα, στο Βασίλειο του βαρόνου BOMBURST για να ελευθερώσουν τον παππού Potts που έχουν απαγάγει κατά λάθος. Ανακαλύπτουν πως στο βασίλειο του BOMBURS, οι γονείς κρύβουν τα παιδιά τους σε σπήλια , μιας και η βαρόνη απεχθάνεται τα παιδιά. Με σύμμαχο λοιπόν τον παιχνιδοποιό ( BENNY HILL) ,σε ρόλο παρμένο από τουςς σταθερούς χαρακτήρες του show του στην τηλεόραση, καταφέρνουν να τα ελευθερώσουν χρησιμοποιώντας τη τεχνική του Δούρειου ίππου.
Ο DICK VAN DYKE στο ρόλο του Caractacus δίνει τον καλύτερό του εαυτό και συνθέτει μια μοναδική προσωπικότητα που συγκεντρώνει τόσο κωμικά στοιχεία (φαίνονται καθαρά επιρροές από τον ST. LAUREL ή κατά κόσμο Λιγνό) όσο και στοιχεία που προσδίδουν έντονο συναισθηματισμό. Του προικισμένου ηθοποιο'υ που χορεύει, τραγούδα και μαγνητίζει με τον τρόπο του μικρούς και μεγάλους. Αρκεί άλλωστε να θυμηθεί κανείς και την μοναδική ερμηνεία του στο ρόλο του BERT, στη MARY POPPINS, και στο BYE BYE BIRDIE –για το οποίο κέρδισε το Tony Award- για να καταλάβει την μοναδικότητά του στον τρόπο παρουσίασης του έργου-μιούζικαλ

Όσον αφορά την Truly Scrumptious (SALLY ANN HOWES) και τα δυο παιδιά (HEATHER RIPLEY και ADRIAN HALL) μπορούμε να σημειώσουμε ότι είναι η καλύτερη επιλογή ρόλων. Η Sally Ann σαν ένα άλλο ‘κορίτσι Bond κερδίζει την συμπάθεια του κοινού, μοιάζοντας με άγγελο και τραγουδώντας με την μελωδική της φωνή, (αξιοσημείωτο είναι ότι αντικαθιστούσε την JULIE ANDREWS στην θεατρική ερμηνεία του my fair lady). Το ίδιο μπορούμε να ισχυριστούμε και για τα δύο ξανθούλια μικρά που κερδίζουν κάθε καρδιά. Αξίζει εξάλλου να αναφερθεί ότι όλα τα ονόματα των βασικών ηρώων στην ταινία έχουν ένα δικό τους νόημα, μια δική τους ταυτότητα. Το Caractacus Potts προέρχεται από το τελευταίο ανεξάρτητο κρατίδιο της Αγγλίας πριν τη ρωμαϊκή κυριαρχία, γι αυτό και ο χαρακτήρας του ήρωά είναι του ανεξάρτητου και μακριά από κάθε στερεότυπο. Το Truly Scrumptious σημαίνει αληθινά εξαίσια, μια και είναι της προαναφέραμε αληθινός άγγελος. Ο βαρόνος ο Bomburst (Gert Frobe) έχει εκρηκτικό χαρακτήρα και το όνομα του –Bomburst = έκρηξη βόμβας- . Το αμάξι παίρνει το όνομα του από τον θόρυβο της μηχανής του, ακόμα και η πινακίδα στο αμάξι της Τρούλη αναφέρεται στο ψευδώνυμο του ALBERT BROCCOLI (παραγωγού),CUBBY.


Το τσίτι τσίτι μπανγκ μπανγκ είναι ένα φιλμ γεμάτο υπαινικτικές διφορούμενες έννοιες, όπως ακριβώς τα κινούμενα σχέδια του 1940 της Warner Bros, και ιδέες που αγγίζουν τους παιδικές ψυχούλες με ευαισθησία, ενώ ταυτόχρονα κάνουν τους ενήλικες να κρυφογελούν. Ζητήματα διαπαιδαγώγησης, ζητήματα ανθρωπιάς και ελευθερίας θίγονται με λεπτότητα. Μπορούμε να εντοπίσουμε στοιχεία που στηρίζουν τους θεσμούς και τα ήθη της εποχής, (δεν είναι σωστό ένας άντρας να μεταφέρει στα χέρια μια δεσποινίδα).



Πρόκειται επομένως για μια ταινία για μικρούς και μεγάλους με σκηνές που μένουν ανεξίτηλες στην μνήμη τους. Η συγκίνηση του Van Dyke όταν τραγουδά νανούρισμα στα κρυμμένα παιδιά και τα βουρκωμένα του μάτια, το χορευτικό του μαζί με την Truly (κούκλα σε μουσικό κουτί) και ο ρόλος τους ως μαριονέτες, είναι δυο από τους πιο όμορφες σκηνές για τους οποίες ο Dyke δήλωσε πως μαζί με της υπόλοιπες καθιστούν την ταινία ισάξια με τους παραγωγές της Ντίσνεϊ, λόγος για τον οποίο οι παραγωγοί της Ντίσνεϊ τον κράτησαν μακριά από τα στούντιο τους για αρκετά χρόνια.



Στον αντίποδα όλων των παραπάνω θετικών στοιχείων έρχεται να προστεθεί η μακρά διάρκεια της ταινίας, γεγονός που συμβάλλει στον αποπροσανατολισμού του θεατή από την λογική σειρά του σεναρίου. Ευτυχώς οι συντελεστές της γνωρίζοντας πολύ καλά ότι δεν μπορεί να υπάρξει ταινία χωρίς κοινό ,κατορθώνουν είτε με το τραγούδι είτε με την άψογη ερμηνεία των ηθοποιών να μειώσουν την αίσθηση του ατελείωτου σε μεγάλο βαθμό. Άλλωστε τίποτα δεν μπορεί να σβήσει την μαγεία ενός παραμυθιού, ακόμη και η διάρκεια.

ΤΣΙΤΙ ΤΣΙΤΙ ΜΠΑΝΓΚ ΜΠΑΝΓΚ λοιπόν και αφήστε τον εαυτό σας να διασκεδάσει τόσο με τα παιδιά σας, ή ακόμα κι όταν είστε μόνοι. Τίποτα καλύτερο από ένα ταξίδι με την μελωδική Τσίτι!